Afval verbranden in de tuin is veel schadelijker dan we denken. Overheid en industrie tonen dat het anders kan. Slechts 0,5% van de totale dioxine-uitstoot wordt nog veroorzaakt door huisvuilverbrandingsinstallaties. Ook industriële dioxinebronnen zijn inmiddels aan strikte normen onderworpen. Maar terwijl het aandeel van de industriële bronnen afneemt, blijft het relatieve aandeel van de dioxine-uitstoot door de bevolking toenemen. Er is een beangstigend hoge dioxine-uitstoot bij het verbranden in de open lucht van allerhande hout- en plasticafval (waaronder pvc-flessen). Maar ook de verbranding van 'onschuldig' tuinafval zoals snoeihout en bladeren zorgt voor aanzienlijke concentraties dioxines, stof en polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's). Zo tonen recente metingen van de Vlaamse Instelling voor Technologisch onderzoek (VITO) aan dat de dioxine-emissie bij verbranding van afval in de open lucht de wettelijke normen voor huisvuilverbrandingsinstallaties tot vijfduizend keer overschrijdt. Vele kleine vuurtjes in de open lucht maken met andere woorden één groot schadelijk vuur en zijn absoluut niet zo onschuldig als ze lijken.
Wie zelf zijn afval wil verbranden, moet opletten dat hij zijn vingers niet verbrandt. Afval verbranden in de open lucht is streng verboden. Alleen plantaardige afvalstoffen van tuinen mogen verbrand worden in Vlaanderen. Maar dan moet het wel gebeuren op meer dan honderd meter afstand van boomgaarden, bossen, huizen, hagen, ? In woonzones is afval verbranden helemaal niet toegelaten. Wie de geldende bepalingen aan zijn laars lapt, staan fikse boetes te wachten. |