In een nieuw ontwerp voor zonnecellen worden taken duidelijk gescheiden wat zicht biedt op afzonderlijke optimalisatie en gebruik van minder zuivere grondstoffen.
Dat melden onderzoeker van de University of Berkely. In een organisch kleurstoflaagje slaat het invallende licht electronen los die vervolgens door een ultradun goudlaagje heen naar een titaanoxide halfgeleiderlaag bewegen. Die transporteert ze vervolgens naar de negatieve electrode. De posititieve electrode, het dunne goudlaagje, is het vernieuwende element in het ontwerp.
Het scheidt de lichtinvang en de afvoer van electronen, maar doordat het maar enkele tientallen miljoensten millimeters dik is kunnen de electronen er vrijwel ongehinderd doorheen. In conventionele zonnecellen gebeuren beide processen in in de halfgeleiderlaag wat hogere eisen stelt aan de eigenschappen en daarmee ook aan de prijs. De efficientie van het expirimentele model, één procent, is volgens Nature al verrassend hoog en bovendien nog vatbaar voor optimalisatie tot misschien wel 25%,Notitie:
bron: technisch weekblad 14 februari 2003