De herstructurering van oude stadswijken komt maar niet op gang. Het Economisch Instituur voor de Bouwnijverheid komt tot de conclusie dat de reden hiervoor is dat het rijk te ambitieus is. De verkoop van huurwoningen bleef in 2002 achter, waardoor de woningbouwcorporaties te weinig middelen binnenkregen. Ook is het streven van (het al bijgestelde) aantal van 90.000 woningen bij lange na niet gehaald. Dit komt hoofdzakelijk door een gemis aan draagvlak bij de corporaties en de gemeenten. Een andere belangrijke verklaring voor de stagnatie is het geringe vertrouwen tussen de partijen. Gevolg van dit onderlinge wantrouwen is dat veel zaken tot in detail geregeld moeten worden. Dit kost veel tijd. Door bewoners wordt aangevoerd dat zij helemaal niet willen verhuizen. Voor de huidige woning betalen zij namelijk een lage huur.